"Gdyby projekt ten został zrealizowany, utrwaliłaby się przewaga handlu rosyjskiego w północnym Iranie i Rosja umocniłaby również swoje pozycje strategiczne. Na jesieni 1874 r. szach odrzucił ofertę Falkenhagena. Poseł rosyjski Beger wyjaśnił, że Persowie boją się przewagi wpływów rosyjskich w Azerbejdżanie42. Mimo tego niepowodzenia zerwanie koncesji Reutera było już wielkim sukcesem rządu carskiego w Persji. W kilka lat później osiągnął on jeszcze jeden sukces wielkiej wagi. W 1887 r. wybuchło powstanie żołnierzy armii szacha w Teheranie. Przerażony szach postanowił podjąć kroki przeciw powtórzeniu się w przyszłości takich wypadków, toteż zwrócił się do rządu carskiego z prośbą o pomoc w utworzeniu godnego zaufania oddziału wojskowego. W Petersburgu postanowiono prośbę tę spełnić. W 1879 r. przybył do Teheranu pułkownik Domantowicz. Towarzyszyli mu trzej oficerowie armii rosyjskiej i sześciu kozackich podoficerów. Pod ich dowództwem stworzona została tzw. „brygada kozacka" z Domantowiczem na czele. Podlegał on bezpośrednio szachowi. Brygada miała ochraniać szacha przed jego narodem, a także przygotowywać kadry oficerskie spośród Persów. Stała się ona jedyną zdolną do boju i nowocześnie wyćwiczoną i uzbrojoną formacją armii perskiej. Równocześnie „brygada kozacka" była dodatkowym narzędziem wpływów rosyjskich w Persji. "
Tekst zaczerpnięty z "Historia dyplomacji 1871-1914" wyd. Książka i Wiedza; rok 1972